خاطرات ماهورᥫ᭡

تو خونه ی ما یه قانونی هست که کسی که آخرین نفر بیداره و غذا میخوره یا هرچی ، وظیفه داره قبل از خواب همه رو مرتب کنه و چراغ هارو خاموش کنه البته اینکه این قانون وجود داره به این معنا نیست که انجام میشه ، فقط هست که باشه. حالا تو همین قانون یه بندی هم قید شده که اگر بنا به هر دلیلی کسی به این قانون پایبند نبود ، به عهده منه و من باید انجامش بدم. خب خداروشکر این یکی دیگه انجام میشه

داییم که هیچوقت به من زنگ نمیزنه و پیام نمیده البته بدون احتساب اون روزایی که کاری داشته باشه منم همینطور (با این تفاوت که من باهاش هیچوقت کاری ندارم) و جزء اون دسته از آدم هاست که یک کیلومتریش یه تابلو نصبه و روش نوشته با احتیاط برانید حالا از هفته پیش همش داره به من زنگ میزنه و پیگیر رتبه کنکورمه

شنیدم فردا نتایج میاد و آیسا دنبال جا خواب مناسبه و حالا بحث سر اینه که این دو سه روز رو چطوری با خانواده ها به خیر بگذرونیم و فقط برای من بی اهمیته آخه ما این همه مشکل و دردسر های بزرگترو پشت سر گذاشتیم و فهمیدم اصلا هیچی نبودن حالا چرا سر این نگران باشیم؟

بی حس شدگان را چه غم از خنجر بعدی